Ga direct naar de hoofdinhoud

Meditatie

 

Om de beurt voor de HEERE zingen

 

Zingt de HEERE bij beurte met dankzegging.

Psalm 147 vers 7a

 

Op het land bedrijvigheid, in kantoren actie, op steigers bouwvakkers, druk verkeer op de wegen, in de scholen onderwijzend personeel en leerlingen, in de huizen woorden en daden. De handen worden gevouwen, de Naam van de HEERE aangeroepen. Woensdag 4 november is er de dankdag voor gewas en arbeid of op zondag de 8ste de dankstond voor gewas en arbeid. De oogst binnengehaald, vruchten geplukt, huizen en kantoren gebouwd, een schooljaar beëindigd en hervat, huishoudelijke taken gedaan. De Heere Jezus zei erover: Zonder Mij kunt gij niets doen. Geen stap zonder Hem, zonder Hem geen vin verroeren.

 

Landwerk, kantoorwerk en zoveel meer arbeid. Het kon en mocht. Hoofd en hart omhoog. Geschonken en gekregen. De psalmist beseft het. Hij gebiedt en geeft een bevel. Geen uitzonderingen en geen vrijblijvendheid, het is een dwingende aansporing. Dubbel goed, tweemaal goed, dubbel liefelijk. De HEERE loven, dat is goed. Een lieflijke gebeurtenis. Zondermeer en zeker. God loven is een goede zaak. De HEERE verdient de lof. Dat is klaar en helder. Wie heeft zoveel gunst bewezen? Wie heeft met milde hand gegeven? Ronduit, er is volop reden om de HEERE te loven. De aanleiding om Hem te loven is in Hemzelf gelegen, om Wie Hij is: Hij is liefelijk. De HEERE is goed, de HEERE is liefelijk. Het betaamt ons de HEERE groot te maken, niet louter lippentaal, neen, het past om het met hart en mond te doen. Iedereen moet de HEERE psalmzingen en loven. In de tempel hebben de Levieten die taak en opdracht, maar alle Israëlieten past het Hem dank te zeggen. Niemand mag en moet zich onttrekken, iedereen moet meedoen. Om de beurt de HEERE danken. De HEERE schiep alles, Hij sprak en het grote heelal was er. Hij is zó geweldig groot, de HEERE is zo ontzettend machtig. Hij schiep het heelal, het immense aantal sterren, ze zijn onmogelijk te tellen en nochtans kent Híj elke ster bij name. Duizelingwekkend hoog, ontzagwekkend diep, onze God is zeer te prijzen. Alles wat er is, is Zijn werk. Geschapen én onderhouden. Hij heeft er Zijn handen niet van afgetrokken, in geen geval.

 

De HEERE is liefelijk, Hij is liefdevol. Goed om naar te kijken, daarvan verantwoorden. Kijk naar Zijn handen. ‘Milde handen, vriendelijke ogen’. Zijn grote zorg en ontferming dringen zich op, Israël kan er niet omheen. Jeruzalem opgebouwd, huilende mensen zijn rijk vertroost. Hoe groot is Zijn Hart. Jeruzalem was door eigen schuld tot een grote puinhoop geworden, een wegvoering bleef niet uit. Eigen schuld. Omdat Israël niet luisterde, zeer ongehoorzaam was. Ook de dreigende woorden verschrikten niet, de zware straf die in het vooruitzicht werd gesteld schrok niet af. De ballingschap is gekomen, het was het onvermijdelijk gevolg van de schanddaden en misdaden, van de goddeloosheid en ongehoorzaamheid. Jeruzalem verwoest, de tempel ontheiligd, de bezetter voerde mensen als buit naar Babel af en mee. Geen andere conclusie: eigen schuld. Het kleurt het grote wonder. Er is Gods nochtans. Het volk heeft het beslist niet verdiend, maar dan toch heeft de HEERE in de situatie verandering gebracht. In Zijn grote toorn gedenkt Hij aan Zijn ontfermen. Het Godswonder, Gods liefde en vergevingsgezindheid. Hij bracht ballingen weer terug. Thuisgebracht! Jeruzalem is herbouwd, de treurende mensen zijn verblijd, de HEERE verbond diepe wonden. Hij heelde en genas onnavolgbaar. Wat is de HEERE goed, de grote Schepper en Onderhouder van alle dingen. Hij is zo groot en vol liefde. Gods goedheid loven.

 

In het beloofde land ervaren de Israëlieten Gods uitnemende zorg. Ze kunnen er niet omheen, ze merken het op. Daarom om de beurt zingen. De HEERE danken. De psalmist schrijft het. ‘Ik wil U, o God, mijn dank betalen’. De Enige. Hij gaf regen, de oogst is Zijn werk en gave, Hij gaf vee en vogels eten. Het graan in de aarde gezaaid en de HEERE zorgde voor de wasdom. Opgekomen, gegroeid en geoogst. Mensen en dieren hebben alles van Hem ontvangen.

 

Dus: alles spreekt van en voor Hem. Heilige plicht! Het betaamt om de HEERE te loven. Klein en groot, jong en oud, mens en dier. Zelfs die onreine roepende raafjes gezien. Het zegt duidelijk: God is groot. Waar de zorg voor de dieren al zó groot is, hoe groot is Uw zorg voor mij, sterfelijk mens, zondig mensenkind. Ogen daarvoor geopend? Al tot dat inzicht gebracht? Het is alles genade. Genade verootmoedigt, maakt klein, leert afhankelijkheid. De zon gaat alleen op omdat het kruis van de Heere Jezus op de aarde gestaan heeft. Alles is genade, ons leven is genadetijd. Het is alles om Jezus’ wil. Zonder Mij niets! Uw goedheid loven. In het geloof op Jezus zien. In onszelf vinden we niet, er valt alleen in Hem te roemen. Allemaal gunstbewijzen. ‘HEERE, vergeef mij al mijn zonden, om Jezus’ wil. Uw Koninkrijk kome. Verenig mijn hart tot de vreze van Uw Naam.